Jak leczyć migrenę

  • Posted on: 3 March 2015
  • By: jleszcz
Jak leczyć migrenę

Migrenowe bóle głowy występują u ponad 15% ludzi. Niektórzy miewają epizodyczne migreny, występujące przez mniej niż 15 dni w miesiącu, inni cierpią z powodu przewlekłej formy choroby, kiedy to ból głowy dokucza im przez większą ilość dni w co najmniej trzech kolejnych miesiącach. Chroniczny ból jest ogromnym obciążeniem dla chorego, zarówno w aspekcie zdrowotnym, osobistym, jak i społecznym. Jest to przyczyną konieczności wdrożenia leczenia. Przy dużym nasileniu bólu „domowe sposoby” takie jak: pobyt w cichym, ciemnym pokoju, zimne okłady, masaż bolących miejsc, unikanie czynników wyzwalających migrenę - są niewystarczające. Skuteczność terapii polega na skojarzeniu profilaktyki i zmiany stylu życia z leczeniem farmakologicznym i niefarmakologicznym.

Działania profilaktyczne są skuteczne jeśli zmniejszają częstotliwość występowania napadów migrenowych o 50% w ciągu trzech kolejnych miesięcy

W przypadku farmakologii należy zaznaczyć, że dany sposób leczenia został uznawany za skuteczny, jeżeli ból ustępował całkowicie w ciągu 2 godzin od podania leku oraz nie nawracał w ciągu kolejnych 24 godzin.

Poniżej przedstawiamy praktykowane sposoby zapobiegania i leczenia migreny.

Profilaktyka
Profilaktyka stosowana jest przy bardzo uciążliwej migrenie z aurą, która negatywnie wpływa na jakość życia i występuje częściej niż dwa razy w miesiącu. Profilaktyka stanowi uzupełnienie leczenia doraźnego, które w pojedynkę jest nieskuteczne. W celu zapobiegania napadom migrenowym stosuje się w farmakologii przede wszystkim antagonistów receptora β-adrenergicznego (metoprolol lub propranolol) i flunaryzyna. W przypadku osób z nadwagą oraz otyłych lekiem jest przeciwpadaczkowy topiramat, ponieważ dodatkowo powoduje obniżenie masy ciała.
U kobiet cierpiących na migrenę menstruacyjną leki estrogenowe znacznie łagodzą objawy bólowe i wpływają na poprawę jakości życia.
Innym rodzajem leków wspomagających leczenie są leki ziołowe, magnez, ryboflawina, koenzym Q10, bisoprolol, kandesartan, lizynopryl i metysergid. Jednak ich działanie nie jest aż tak skuteczne, co zostało potwierdzone licznymi badaniami.
Parę lat temu udowodniono, że u niektórych osób skuteczne w profilaktyce przeciwmigrenowej są zastrzyki z botoksu. Co trzymiesięczne iniekcje zapewniają długoterminową ulgę pacjentom, którzy są oporni na leki doustne lub którzy muszą je odstawić z powodu działań niepożądanych.

Leczenie farmakologiczne
Leki przeciwbólowe, wydawane bez recepty, działają wyłącznie na ból o lekkim lub umiarkowanym nasileniu. Są stosowane w tzw. leczeniu pierwszego rzutu. Przykładami takich leków są: paracetamol, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy, naproksen, diklofenak. Stosuje się także preparaty złożone, łączące syntetyczne substancje czynne z kofeiną, gdyż wykazano wzmocnione działanie terapeutyczne.
Aby uniknąć działań niepożądanych zaleca się stosować powyższe leki nie częściej niż 15dni w miesiącu.

Leki przeciwwymiotne, głównie metoklopramid, nie tylko chronią przed przykrymi nudnościami i wymiotami, ale także wzmagają wchłanianie w przewodzie pokarmowym leków przeciwbólowych.

Tryptany są grupą leków najczęściej przepisywaną w doraźnym leczeniu dolegliwości bólowych podczas przewlekłej migreny. Są to wybiórczy agoniści receptorów serotoninowych. Leki te wykazują największą skuteczność, bo aż u 60% chorych, niestety są niewskazane dla osób po zawałach i udarach oraz z nadciśnieniem tętniczym. W celu zwiększenia skuteczności leczenia najczęściej równolegle przyjmuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne.
Aby uniknąć działań niepożądanych zaleca się stosować powyższe leki nie częściej niż 9dni w miesiącu.

Należy pamiętać, że skuteczność wszelkich leków przeciwbólowych jest tym większa, im wcześniej zostaną one przyjęty, najlepiej bezpośrednio po wystąpieniu bólu głowy. Ponadto lek podany drogą dożylną wykazuje szybsze i silniejsze działanie niż przyjęty doustnie.

U kobiet ciężarnych jedynym dopuszczalnym lekiem przeciwmigrenowym jest paracetamol, a profilaktycznymi magnez i metoprolol.

W przypadku leczenia farmakologicznego obserwuje się wiele skutków ubocznych. Najczęstszymi jest częste uczucie senności i zmęczenia. Dużym problem są nawrotowe bóle głowy powstające w wyniku stosowania zbyt dużych dawek leków, występują one w 15–40% przypadków. Zjawisko to może prowadzić do transformacji migreny epizodycznej w codzienny przewlekły ból głowy. Ponadto konieczność systematycznego zażywania leków często jest dla chorych dużym wyzwaniem. Połowa osób sięga po leki doraźnie, zaniedbując długoterminowe wskazania profilaktyczne.

Leczenie niefarmakologiczne
Ludzie, którzy są zestresowani, cierpią na depresję lub lęki wpadają w błędne koło i częściej chorują na migrenę. Stresu nie można całkowicie uniknąć, ale psychologia skupia się na lepszym radzeniu sobie z nim, co bezpośrednio wpływa na zmniejszenie częstotliwości występowania bólów głowy. Leczenie psychologiczne zostało docenione w praktyce klinicznej migreny i ma wysoki wskaźnik skuteczności. Najczęściej wykorzystywanymi terapiami są techniki relaksacyjne i medytacja, terapia kognitywno-behawioralna pomagająca w „zarządzaniu stresem” oraz biofeedback pomagający w panowaniu nad własnym ciałem i jego procesami. Innym rodzajem relaksacji i biostymulacji jest akupunktura, która również ma swoich zwolenników wśród osób chorujących na migrenę.

Mimo tak powszechnej zapadalności na napadowy migrenowy ból głowy, w wyborze najodpowiedniejszego sposobu leczenie nadal pozostaje wiele niewiadomych. Potrzeba dalszych analiz porównujących leczenie niefarmakologiczne i farmakologiczne oraz badań poszukających nowych rozwiązań terapeutycznych poprawiających komfort życia pacjentów.